Jeffrey werkt bijna blind op de customer service: "Kijk vooral naar wat iemand kan"

Jeffrey Bonenkamp ziet nog maar weinig. Toch reist hij iedere werkdag zelfstandig met zijn geleidehond Enzoo naar Aloys Roemaat in Lichtenvoorde. Daar werkt hij op de customer service. Met de juiste hulpmiddelen, hulp van collega’s en vooral veel vertrouwen draait hij gewoon mee in het team.
Iedere ochtend begint de reis naar het werk voor Jeffrey Bonenkamp al voor hij op kantoor zit. Vanuit zijn woonplaats Groenlo loopt hij samen met zijn geleidehond Enzoo naar de bus. Daarna volgt nog een stuk vanaf de bushalte naar Aloys Roemaat in Lichtenvoorde. De route hebben Jeffrey en Enzoo samen geoefend. Inmiddels weten ze precies hoe ze moeten lopen. Eenmaal op kantoor verandert de rol van Enzoo. Terwijl Jeffrey achter zijn computer aan het werk gaat, kan de hond rustig gaan liggen. “Als Enzoo rustig kan liggen en zich prettig voelt, geeft mij dat ook rust.”
Jeffrey is 23 jaar en werkt inmiddels iets meer dan een jaar op de customer service van Roemaat. Daar vormt hij de schakel tussen klanten, planners en verschillende afdelingen binnen het bedrijf. Vragen, wijzigingen en problemen komen bij hem en zijn collega’s terecht. Via de telefoon en mail proberen ze die zo goed mogelijk op te lossen. Voor Jeffrey is het zijn eerste officiële baan. En direct een baan waarin geen dag hetzelfde is.
Van commerciële economie naar transport
Dat Jeffrey bij een transportbedrijf terechtkwam, lag niet direct voor de hand. Hij studeerde Commerciële Economie aan Saxion in Deventer en volgde daarnaast een minor sportmarketing. Sport speelt een grote rol in zijn leven. Vooral voetbal. Jeffrey is fan van Ajax en bezoekt regelmatig wedstrijden met vrienden. “Ik kan niet alles zien, maar de sfeer krijg je wel mee en dat is geweldig.”
Werken in de voetbalwereld blijft daarom een wens voor later. Maar eerst wil hij ervaring opdoen bij Roemaat. Opvallend genoeg solliciteerde Jeffrey niet eens op een bestaande vacature. Via een gezamenlijke kennis kwam hij in contact met Thomas Kruip, eigenaar van Roemaat. Daarna volgde een gesprek met HR en Thomas. Zijn visuele beperking kwam meteen ter sprake, maar tijdens het gesprek draaide het vooral om Jeffrey zelf. Zijn kennis, karakter en de vraag of hij bij het team zou passen. Dat bleek al snel het geval.

Vanaf zijn twaalfde braille
Jeffrey kon als kind nog redelijk goed zien. Met een bril of lenzen had hij ongeveer vijftig procent zicht. Vanaf zijn tiende veranderde dat door netvliesloslatingen. Zijn zicht ging in een paar jaar snel achteruit. Vanaf zijn twaalfde leerde hij braille. Ook volgde hij een tussenjaar bij Bartiméus, een school voor blinden en slechtzienden, om beter te leren werken met braille en de computer. Zijn zicht is inmiddels zeer beperkt. Hij ziet vooral nog schimmen.
Toch bleef Jeffrey veel dingen doen die hij altijd al leuk vond. Daarbij kreeg hij veel hulp van familie en vrienden. Zo fietst hij bijvoorbeeld op een tandem met vrienden. Dat hij sommige dingen anders moet aanpakken, is voor hem inmiddels normaal geworden. “Veel dingen gaan automatisch door gewenning. Je leert jezelf aan hoe je dingen moet aanpakken.” Die nuchtere houding neemt hij ook mee naar zijn werk.
Werken zonder naar het scherm te kijken
Een baan op de customer service betekent veel werken met computers. Juist daar waren enkele aanpassingen nodig. Jeffrey gebruikt JAWS, software die informatie op het computerscherm voorleest. Daarnaast heeft hij een brailleleesregel. Daarmee kan hij tekst op de computer in braille lezen. Zijn werkplek ziet er daardoor misschien iets anders uit, maar het werk zelf nauwelijks. Jeffrey gebruikt mail, internet en het transportprogramma van Roemaat. Met sneltoetsen navigeert hij door de systemen.
“Op die manier werk ik als ieder ander, maar dan zonder op mijn scherm te kijken.” Bij zijn start was vooral goede uitleg belangrijk. Een collega kan iets niet simpelweg aanwijzen op het scherm. De stappen moeten duidelijk worden uitgelegd, zodat Jeffrey daarna zelf zijn weg in het systeem kan vinden. Soms blijft hulp nodig. Bijvoorbeeld als een klant een foto meestuurt. Dan vraagt Jeffrey een collega om even te vertellen wat erop staat.

Vertrouwen is minstens zo belangrijk
Volgens Jeffrey zit de belangrijkste aanpassing niet alleen in software of hulpmiddelen. De houding van mensen maakt minstens zoveel verschil. Vanaf zijn eerste dag voelde hij vertrouwen vanuit het bedrijf en zijn collega’s. Niemand bij Roemaat had veel ervaring met een bijna blinde collega op de customer service. Voor iedereen was het dus zoeken naar wat wel en niet werkte.
Jeffrey maakt dat zelf graag wat makkelijker. Hij staat open voor vragen en gebruikt graag humor, ook als het over zijn ogen gaat. Dat past bij de nuchtere sfeer binnen Roemaat. Ook Enzoo hoort inmiddels gewoon bij het team. Collega’s helpen waar dat nodig is en zorgen er ook voor dat de hond rustig zijn plek kan vinden. Inmiddels heeft Jeffrey een vast contract. Voor hem is dat een bevestiging dat het vertrouwen van beide kanten werkt. Vanuit Roemaat voelde hij dat vertrouwen vanaf het begin. Zelf wil hij dat terugbetalen door te blijven leren en zich verder te ontwikkelen.
"Kijk naar wat iemand kan"
Volgens Jeffrey kunnen werkgevers soms te veel kijken naar een beperking en te weinig naar wat iemand daadwerkelijk kan. Zelf maakt hij daar graag een grap over. “Wat werkgevers moeten ‘zien’ is voor mij als blind persoon natuurlijk lastig te vertellen.” Daarna wordt hij serieus. Volgens hem moet vooral worden gekeken naar wat iemand kan bijdragen aan een bedrijf. Als iemand toegevoegde waarde heeft, hoeft een beperking niet in de weg te staan.
Roemaat gaf hem die kans. Niet omdat zijn beperking geen rol speelt. Er waren aanpassingen nodig en sommige dingen vragen nog steeds hulp. Maar het bedrijf keek vooral naar zijn mogelijkheden en naar de vraag of hij binnen het team paste. “Ik heb de kans gekregen vanuit het bedrijf. Dat geeft voor mij aan dat de potentie heeft gewonnen van de twijfel.”

Zelf kijkt Jeffrey ondertussen alweer vooruit. Hij wil meer leren over transport, internationale contacten en transportregels. Ook denkt hij aan taalcursussen en doorgroeien binnen Roemaat, bijvoorbeeld richting sales of forwarding. En ergens blijft die andere wereld trekken: het voetbal. Hij hoopt daar later misschien alsnog zijn werk van te kunnen maken. Voorlopig wil hij vooral nog veel leren bij Roemaat en ervaring opdoen.
Iedere werkdag reist hij met Enzoo naar kantoor, start zijn computer op en gaat aan het werk. Klanten bellen, mails beantwoorden en problemen oplossen. Net als zijn collega’s. Alleen zonder naar het scherm te kijken.



Wil je als werkgever ook meer kijken naar wat mensen wél kunnen?
Goed werkgeverschap begint vaak met een open gesprek en de bereidheid om naar mogelijkheden te zoeken. Bekijk via STL welke ondersteuning er is voor werkgevers in transport en logistiek.
