Marissa Nagtegaal: Van paardenmeisje naar ladytrucker

Marissa begon als chauffeur voor een horecagroothandel, waar ze zware kratten en fusten bier moest tillen. “Dat was echt zwaar werk,” zegt ze. “Op een gegeven moment werd het gewoon te veel.” Een vriend attendeerde haar toen op een baan bij Bouw Logistic Services, en ze waagde de stap. “Ik werk hier nu al meer dan een jaar en het is het beste wat ik ooit heb gedaan. Dit werk past veel beter bij mij.”

Haar werkdagen zijn afwisselend, om kwart voor zeven ’s ochtends gaat ze de weg op met een volgeladen bakwagen. “Vandaag heb ik vijftien klanten,” legt ze uit. “Sommigen krijgen wijn, anderen spullen voor bouwmarkten. Het is nooit hetzelfde, elke dag is anders.” Ze rijdt van de drukke stad Eindhoven tot een stil dorpje in Limburg. Bij de meeste klanten zet ze de pallets in het magazijn, maar soms moeten de dozen eraf gehaald worden omdat er weinig opslagruimte is. Het is een fysiek beroep, maar Marissa houdt ervan.

En ze heeft grote plannen. “Ik ben bezig met rijlessen voor mijn CE-rijbewijs,” vertelt ze enthousiast. “Elke maandag heb ik zes uur les, en over een paar weken heb ik dat papiertje in mijn zak. Bouw en STL betalen het rijbewijs voor me. Ze helpen je echt, en dat is superfijn.”

Toch hoeft internationaal rijden voor Marissa niet. “Ik ben te druk om stil te zitten. Ik hou van de afwisseling tussen rijden, lossen en het klantcontact. Misschien af en toe een nachtje weg, dat lijkt me wel wat, maar mijn hart ligt bij het werk hier in Nederland.”

Aan het einde van haar werkdag haalt Marissa nog wat extra pallets op in Barneveld. Deze zijn zwaar, 1250 kilo per stuk. “Gelukkig heb ik een elektrische pompwagen,” lacht ze. Rond half zeven ’s avonds zit haar werkdag erop. “Ik ben zo’n 12 uur van huis, vijf dagen per week. Maar als je doet wat je leuk vindt, voelt het niet als werken. Dit is echt mijn droombaan!”